درس هایی از رود

رود ها از ابتدا تا انتها افتادگی و فروتنی را تجربه می کنند و همین است که در نهایت به میهمانی اسمان دعوت می شوند .

زودها در مواجهه با موانع به ارامی ان را دور می زنند و به راه خود ادامه می دهند

پویایی رود از جریان داشتن آن است

رودها هم وقنی به مانعی می رسند فریاد می کشند ولی خیلی زود خود را پیدا می کنند .

هیچ جویی حقیر نیست ،زیرا مادری چون قطره باران دارد .

رودها در مسیر خویش با همه چیز پیوند می خورند ولی ،در نهایت روشن و شفاف به آسمان می پیوندند .

رودها برای آن که زلال شوند گاهی در سخت ترین لایه های زمین ریاضت می کشند

رود ها ،با آرامش خویش حتی سنگ ها را صیقل می دهند.